ده اصلِ بنیادین
این اصول، ستونهایی هستند که لِکسیر بر آنها استوار است. هر تصمیمی که در این پروژه گرفته میشود، در آینهٔ این ده اصل سنجیده میشود.
عدالت، تجمل نیست.
دسترسی به مشاورهٔ حقوقیِ باکیفیت، حقِ پایهای هر ایرانی است، نه فقط امتیازِ ثروتمندان. ما این فرض را که «خدماتِ خوب لزوماً گران اند» نمیپذیریم. با مدیریت و طراحی اصولی، کیفیت و دسترسی پذیری عمومی می توانند مکمل یکدیگر باشند.
هوشِ مصنوعی، دستیار است نه جانشین
ما به این باور نرسیدهایم که هوشِ مصنوعی میتواند به تنهایی جایگزینِ توانایی، قضاوت و ادراکِ انسانی شود. حتی اگر روزی فرا برسد، آن روز هنوز نیامده است. در لِکسیر، هوشِ مصنوعی داربستی است که وکیل بر آن می ایستد تا سریع تر، عمیق تر، و در دسترس تر وکالت کند. مسئولیتِ نهایی در لِکسیر همیشه با انسان است.
شفافیت در برابر ابهام
حرفهٔ وکالت سنتاً بر نوعی رمزآلودگی تکیه کرده است. ما این رمزآلودگی را به ارث نمیبریم. کاربرِ ما باید بداند چه خدماتی می خرد؟ چه کسی آن را تولید کرده؟ در چه سطحی و چرا با این قیمت؟ هیچ هزینهٔ پنهانی، هیچ شرطِ پنهانی، هیچ لفظِ پنهانی در اصول مشتری مداری لِکسیر قابل قبول نیست.
کاربر، هم گون و هم وطن ما است پیش از آن که مشتری باشد.
ما خدمت می فروشیم، اما پیش از آن، در خدمتِ هم نوع و هم وطنانی هستیم که در پیچ و خمِ نظامِ حقوقی گرفتار شدهاند. این تقدم، در هر تصمیمِ تجاری لِکسیر لحاظ می شود.
ریشه در ایران، استاندارد در جهان
ما برای زمین و نظام حقوقی ایران میسازیم. بافتِ زبانی، فرهنگی و حقوقیِ ایران در DNA پروژه ی ما است، نه ترجمهای از الگوهای خارجی. اما کیفیتِ مهندسی و تجربهٔ کاربری ما باید در ترازِ بهترین محصولاتِ جهان باشد.
معماریِ زنده، نه کاتالوگی بسته
لِکسیر یک سیستمِ در حالِ رشد است. هر خدمتی که امروز ارائه میدهیم، باید از فردای آن، قابلیتِ تخصصی تر و عمیق تر شدن داشته باشد. هیچ تصمیمی نباید مسیرِ آینده را قفل کند.
حافظه، عدالت است.
سامانهای که فراموش میکند، خوب خدمت نمیکند. هر سند، هر مشاوره، هر دادخواست باید در ساختارِ حافظهای امن و قابلِ بازیابی ثبت شود، هم برای کاربر، هم برای ما، هم برای آینده.
مرجعیت، محصولِ صداقت است.
ما میخواهیم لِکسیر مرجعِ خدمات ِ حقوقیِ ایران شود. اما این عنوان را نمی خواهیم به سرعت و با تبلیغ بخریم؛ میخواهیم با کیفیت و امنیتی که ارایه خواهیم کرد، کسب کنیم. هر خدمت، هر پاسخ، هر دادهای که منتشر میکنیم باید آن قدر دقیق و درست باشد که اگر یک حقوقدانِ سخت گیر و مسلط آن را بخواند، اعتراضی بدان نداشته باشد.
آهسته و عمیق، نه سریع و سطحی
ما از وسوسهٔ «اضافه کردنِ سریعِ هر گزینه» پرهیز میکنیم. هر خدمتی که عرضه میشود، باید پیش از عرضه به نقطهٔ کیفیتی برسد که بشود به آن اعتماد کرد. تصمیم ما در لِکسیر این است که بهتر است ده خدمتِ عالی داشته باشیم تا صد خدمتِ متوسط !
خودمان، اولین کاربر لِکسیر
ما از همان روزِ اول، کاربرِ خودمان هستیم. بایگانیِ شرکت، اسنادِ داخلی، فرآیندهای تأیید، همه روی پلتفرمِ خودمان اجرا میشود. اگر چیزی برای ما کار نکند، برای کاربرِ نهایی هم کار نخواهد کرد!
این مانیفست، نه قانونِ تغییرناپذیر است، نه شعارِ آراسته. این عهدنامهای است میانِ ما و خودمان، میانِ ما و کاربر، و میانِ ما و آن آرمانی که در نامِ پروژه نشسته است.
نسخهٔ ۱.۰ — اردیبهشت ۱۴۰۵