شرایط صحت معامله: ماده ۱۹۰ قانون مدنی به زبان ساده
ماده ۱۹۰ قانون مدنی به زبان ساده: چهار شرط صحت معامله، فرق معامله باطل و غیرنافذ، چکلیست پیش از امضای قرارداد و اشتباههای رایج همراه با مثال.
ماده ۱۹۰ قانون مدنی چهار شرط اساسی برای صحت هر معامله میشمارد: قصد و رضای طرفین، اهلیت طرفین، معین بودن موضوع معامله، و مشروع بودن جهت معامله. اگر یکی از این شرطها نباشد، معامله بسته به نوع ایراد یا باطل است یا غیرنافذ، یعنی به تایید بعدی نیاز دارد. در ادامه، هر شرط را به زبان ساده و با مثال بخوانید.
چرا ماده ۱۹۰ مهم است؟
هر قراردادی که امضا میکنید، از خرید خودرو و اجاره خانه تا قرارداد کار پیمانکاری و مشارکت، باید این چهار شرط را داشته باشد. وقتی دعوایی درباره یک قرارداد پیش میآید، یکی از نخستین پرسشهای وکیل و قاضی این است که آیا معامله اصلا درست شکل گرفته است یا خیر؟ بسیاری از دعاوی ابطال یا عدم نفوذ قرارداد به همین چهار شرط برمیگردند.
شرط اول: قصد و رضای طرفین
قصد یعنی طرفین واقعا بخواهند معامله را انجام دهند و رضا یعنی این خواستن آزادانه و با رضایت باشد. طبق ماده ۱۹۱، عقد با قصد انشاء واقع میشود به شرط آنکه چیزی بر قصد دلالت کند، مثل امضا، گفتار یا عمل.
- اگر کسی اصلا قصد نداشته باشد، مثل فرد مست، بیهوش یا فرد در خواب، معامله او طبق ماده ۱۹۵ قانون مدنی به دلیل فقدان قصد، باطل است.
- اگر قصد باشد ولی رضا نباشد و با اکراه (مانند تهدید جانی)، معامله منعقد شده باشد، معامله غیرنافذ است و فردی که اکراه شده است، میتواند پس از رفع اکراه آن عقد را تایید یا رد کند.
- اشتباه در عقد فقط وقتی اثر دارد و موجب عدم نفوطد معامله می شود که اشتباه نسبت به خود موضوع معامله باشد یا شخصیت طرف عقد، علت اصلی و عمده معامله باشد(مواد ۲۰۰ و ۲۰۱ قانون مدنی).
- اما معاملهای که از روی اضطرار انجام شده باشد، مثلا فروش خانه برای پرداخت هزینه های درمان، طبق ماده ۲۰۶ همان قانون مدنی معتبر است و اکراه به شمار نمیآید. پس معامله اضطراری صحیح و معتبر است.
شرط دوم: اهلیت طرفین
طبق ماده ۲۱۰ قانون مدنی، طرفین معامله باید اهلیت داشته باشند و طبق ماده ۲۱۱ قانون مدنی، برای اهلیت باید بالغ، عاقل و رشید بود. رشد یعنی توانایی اداره درست اموال و دارایی.
پس در معنای دیگر؛
- معامله مجنون و صغیر غیرممیز باطل است.
- معامله فرد غیررشید در امور مالی بدون اجازه ولی یا قیم نافذ نیست و با تایید آنها نفوذ و اعتبار پیدا میکند.
- در عمل، برای معاملات مالی معمولا رسیدن به هجدهسالگی معیار رشد در نظر گرفته میشود.
نکته عملی: وقتی با کسی قرارداد مهمی منعقد می کنید، که سن او کم به نظر می رسد یا بیش از حد مسن است یا درباره سلامت ذهنی و روانی او تردید دارید، از ولی یا قیم او نیز امضاء بگیرید یا پیش از تنظیم و امضاء قرارداد از وکیل یا مشاوره سطح ۱ یا ۲ هوشواره حقوقی لکسیر مشاوره بگیرید.
شرط سوم: موضوع معین
مورد معامله باید مال یا عملی باشد که ارزش اقتصادی دارد و منفعت عقلایی و مشروعی در آن هست (مادههای ۲۱۴ و ۲۱۵ قانون مدنی)، و طبق ماده ۲۱۶ ق.م نباید مبهم باشد. فروشنده هم باید بتواند آن را تحویل دهد.
- مورد معامله باید مشخص باشد مثلا؛
_ ملک را با پلاک ثبتی، نشانی و متراژ مشخص کنید، نه فقط با «یک واحد آپارتمان در فلان ساختمان»
- خودرو را با شماره پلاک، شماره شاسی و شماره موتور بنویسید.
- در قرارداد پیمانکاری، کار را با شرح خدمات و جزییات، زمانبندی و معیار تحویل تعریف کنید.
- قیمت را دقیق و با روش پرداخت روشن بنویسید.
شرط چهارم: مشروعیت جهت معامله
جهت یعنی انگیزهای که طرف را به معامله وا میدارد. طبق ماده ۲۱۷، لازم نیست جهت در قرارداد نوشته شود، اما اگر تصریح شده باشد و نامشروع باشد، معامله باطل است. مثلا اجاره دادن ملک با تصریح به اینکه برای کار غیرقانونی استفاده میشود، معامله را باطل میکند.
معامله باطل یا غیرنافذ: فرق در چیست؟
- معامله باطل از اصل اثری ندارد و با تایید بعدی هم درست نمیشود؛ مثل معامله مجنون یا معاملهای با موضوع مجهول
- معامله غیرنافذ تا زمانی که صاحب حق آن را تایید یا رد نکرده، معلق است؛ مثل معامله با اکراه یا معامله فرد غیررشید
- معامله فضولی، یعنی معامله با مال دیگری بدون اجازه او، هم غیرنافذ است و با تایید مالک تنفیذ میشود.
چکلیست پیش از امضای قرارداد
- هویت و اهلیت طرف را با کارت ملی و در صورت لزوم مدرک ولایت، قیمومت یا وکالت بررسی کنید.
- مالکیت فروشنده یا اختیار او برای معامله را با سند و استعلام های رسمی بسنجید.
- موضوع، قیمت، زمان تحویل و تعهدات هر طرف را بدون ابهام بنویسید.
- اگر طرف تحت فشار یا تهدید است، قرارداد را امضاء نکنید.
- برای انتقال ملک ثبتشده، تشریفات ثبت رسمی را هم در نظر بگیرید.
اشتباههای رایج؛
- نوشتن «یک قطعه زمین» یا «یک دستگاه» بدون مشخصات دقیق
- امضای قرارداد با فرزند یا بستگان مالک، به جای خود مالک یا وکیل رسمی او
- این تصور که قرارداد دستنویس اعتبار ندارد؛ قرارداد عادی هم اگر شرایط ماده ۱۹۰ را داشته باشد، صحیح است.
- فرض اینکه هر فشاری اکراه است؛ اضطرار و فشار اقتصادی، معامله را بیاعتبار نمیکند.
یک نمونه بینام
دو شریک در قرارداد فروش آپارتمان فقط نوشته بودند «یک واحد از ساختمان خیابان نمونه»، در حالی که فروشنده دو واحد در آن ساختمان داشت. پس از افزایش قیمت، درباره اینکه کدام واحد فروخته شده اختلاف پیش آمد و رسیدگی به پرونده ماهها طول کشید. اگر پلاک ثبتی و شماره واحد نوشته شده بود، شرط معین بودن موضوع کامل بود و جای چنین اختلافی نمیماند.
پرسشهای پرتکرار
آیا قرارداد عادی و دستنویس هم مشمول ماده ۱۹۰ است؟
بله. ماده ۱۹۰ درباره همه عقود و همه معاملات است، چه رسمی و چه عادی. البته برای برخی معاملات، مثل انتقال ملک، قوانین الزام آور دیگر وحود دارد که رعایت تشریفات رسمی آن ضروری است و بهتر است پیش از امضاء از آنها مطمئن شوید.
اگر جهت معامله در قرارداد نوشته نشده باشد، شرط چهارم چه میشود؟
طبق ماده ۲۱۷ قانون مدنی لازم نیست، جهت معامله تصریح و نوشته شود. فقط اگر جهت نامشروع صریحا در قرارداد آمده باشد، معامله باطل میشود.
معاملهای که از روی ناچاری انجام شده باطل است؟
نه. طبق ماده ۲۰۶ معامله اضطراری معتبر است. اضطرار با اکراه فرق دارد؛ در اکراه کسی با تهدید شما را به معامله وا میدارد.
اگر بعدا معلوم شود طرف معامله اهلیت نداشته، چه کنم؟
بسته به نوع عدم اهلیت، معامله باطل یا غیرنافذ است. در حالت غیرنافذ، میتوانید از ولی یا قیم او بخواهید معامله را تایید کند؛ در غیر این صورت باید برای استرداد آنچه پرداختهاید، اقدام کنید.
قرارداد خود را درست از ابتدا تنظیم کنید.
بیشتر ایرادهای خلاف متن ماده ۱۹۰ قانون مدنی با یک قرارداد دقیق از ابتدا پیشگیری میشود. در صفحه تنظیم قرارداد، هوشواره حقوقی لکسیر پیشنویس قرارداد شما را آماده میکند و یک وکیل دادگستری آن را مدیریت میکند، یعنی میخواند، اصلاح میکند و تایید میکند. اگر قراردادی را امضاء کردهاید و درباره اعتبار آن تردید دارید، از مشاوره حقوقی کمک بگیرید. برای اجاره خانه، نکتههای قرارداد اجاره را هم بخوانید، و اگر نمیدانید کدام خدمت مناسب کار شماست، چراغ راهنما رایگان و بدون ثبتنام و سریع لکسیر کمک تان میکند.