لِکسیر

اطلاعاتِ این نمونه فرضی است. این سند از پرونده‌ای در لِکسیر برداشته شده، اما همهٔ نام‌ها، اعداد، تاریخ‌ها و نامِ مکان‌ها برای حفظِ حریمِ خصوصی تغییر کرده و فرضی است؛ هر شباهتی با اشخاص یا رویدادهای واقعی اتفاقی است. این متن برای آشنایی با کیفیتِ کار است و جای مشاوره برای پروندهٔ شما را نمی‌گیرد.

تولیدِ مستقیمِ هوشِ حقوقیِ لِکسیر، بدونِ دخالتِ انسان تنظیمِ لایحهٔ دفاعی

لایحهٔ دفاعی در دعوای مجدد خسارت تأخیر تأدیه با ایراد امر مختومه

طلبکار دوباره خسارت تأخیر همان حکم را خواسته، در حالی که قبلاً رسیدگی شده و پرداخت هم کرده‌ام؛ لایحهٔ دفاعی می‌خواهم.

لِکسیراکسیرِ حقوق Lexir
لایحهٔ دفاعی
تولیدِ مستقیمِ هوشِ حقوقیِ لِکسیر، بدونِ دخالتِ انسان

بسمه تعالی

ریاست محترم شعبهٔ ۲۱۴ دادگاه عمومی حقوقی مجتمع قضایی آرمیده آبنوسان

با سلام

احتراماً به وکالت از آقای ف. ک.، خواندهٔ پروندهٔ کلاسهٔ ۱۴۰۲۷۳۱۵۰۰۰۸۶۱۰۴۲۹ به شمارهٔ بایگانی ...، پیرو اولین جلسهٔ رسیدگی مورخ ...، لایحهٔ دفاعیه در پاسخ به دادخواست خواهان به شرح ذیل تقدیم می‌گردد.

هستهٔ دفاع سه نکته است. اول، دعوای خسارت تأخیر تأدیهٔ همین محکوم‌به، میان همین اصحاب و «لغایت اجرای حکم»، پیش‌تر رسیدگی شده و نسبت به مازاد بر دورهٔ مورد حکم، حکم بر بی‌حقی خواهان صادر شده است. دوم، ادعای عدم پرداخت «حتی یک ریال» با محتویات پرونده‌های اجرایی مغایر است. سوم، مطالبهٔ خسارت «تا یوم الوصول» بر کل مبلغ و بدون کسر وجوه پرداختی، با مادهٔ ۵۲۲ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ۱۳۷۹ (ق.آ.د.م) سازگار نیست.

ـ شرح مختصر ماوقع؛

به موجب دادنامهٔ مورخ ۱۴۰۰/۰۵/۲۶ شعبهٔ ۲۷ دادگاه عمومی حقوقی مجتمع قضایی نیلگون آبنوسان در پروندهٔ کلاسهٔ ۹۸۰۹۹۷۰۳۵۴۲۰۶۸۱۵، مبلغ ۷/۶۱۲/۴۸۶/۳۵۰ ریال «به نحو تساوی» علیه دو خوانده مورد حکم قرار گرفت (پیوست شماره ۱).

خواهان سپس با دادخواست مورخ ۱۴۰۱/۱۲/۲۷، خسارت تأخیر تأدیهٔ همین محکوم‌به را از بهمن‌ماه ۱۳۹۸ «لغایت اجرای حکم» مطالبه کرد (پیوست شماره ۲). همان شعبه به موجب دادنامهٔ شمارهٔ ۱۴۰۲۵۴۷۱۰۰۰۳۲۸۴۶۷۰ مورخ ۱۴۰۲/۰۶/۱۷، خسارت را از زمان قطعیت رأی «لغایت تیر ماه ۱۴۰۲» محاسبه کرد و نسبت به مازاد، حکم بر بی‌حقی خواهان صادر نمود (پیوست شماره ۳).

در جریان اجرای احکام، واحد اجرا برای برداشت وجه از حساب موکل اینجانبه اقدام کرده و وجوهی نیز به حساب سپردهٔ دادگستری واریز شده است (پیوست‌های شماره ۴ تا ۶). با این حال، خواهان با دادخواست حاضر به تاریخ تقدیم ۱۴۰۲/۰۹/۲۴، بار دیگر خسارت تأخیر تأدیه را از «اول تیر ماه ۱۴۰۲ تا یوم الوصول» و بر مبنای مبلغ ۳/۸۰۶/۲۴۳/۱۷۵ ریال مطالبه کرده است.

الف) ایراد شکلی؛

بدواً و بدون ورود به ماهیت، و با حفظ حق دفاع ماهوی:

اولاً ـ ایراد امر مختومه (بند ۶ مادهٔ ۸۴ ق.آ.د.م):

ریاست محترم دادگاه، خواهان در دادخواست پیشین خود به طرفیت همین خوانده، خسارت تأخیر تأدیهٔ همین محکوم‌به را از بهمن‌ماه ۱۳۹۸ «لغایت اجرای حکم» مطالبه کرده بود (پیوست شماره ۲). دادگاه در دادنامهٔ شمارهٔ ۱۴۰۲۵۴۷۱۰۰۰۳۲۸۴۶۷۰ مورخ ۱۴۰۲/۰۶/۱۷، خسارت را از زمان قطعیت رأی «لغایت تیر ماه ۱۴۰۲» محاسبه کرد و مقرر داشت: «نسبت به مازاد نیز حکم بر بی‌حقی خواهان صادر و اعلام می‌گردد» (پیوست شماره ۳).

دعوای حاضر همان خواسته است، میان همان اصحاب و از همان سبب. دورهٔ مورد مطالبه در آن نیز در قلمرو خواستهٔ پیشین («لغایت اجرای حکم») قرار داشته و نسبت به آن حکم بر بی‌حقی صادر شده است. رسیدگی دوباره به چنین دعوایی، تجدید دعوای مختومه است و به صدور آرای متعارض می‌انجامد. قطعیت دادنامهٔ مذکور با استعلام از شعبهٔ صادرکننده قابل احراز است (بند ۲ درخواست‌ها). با احراز آن، صدور قرار رد دعوا مستند به مادهٔ ۸۹ ق.آ.د.م درخواست می‌شود.

ب) دفاع ماهوی؛

ثانیاً ـ در خصوص استناد خواهان به دادنامه‌های پیشین:

خواهان در شرح دادخواست، از دعوای پیشین تنها به محکومیت تا تیر ۱۴۰۲ اشاره کرده است. او نگفته است که خواستهٔ آن دعوا تا «اجرای حکم» بوده و دادگاه نسبت به مازاد حکم بر بی‌حقی داده است (پیوست‌های شماره ۲ و ۳). دادنامه‌های تجدیدنظر و اجرائیهٔ مورد اشارهٔ خواهان نیز همان سوابقی است که دعوای پیشین بر آن‌ها استوار بوده و مبنای تازه‌ای برای مطالبه نمی‌سازد. بنابراین، فارغ از سرنوشت ایراد بند اولاً، استحقاق خواهان نسبت به دورهٔ ادعایی ثابت نیست و بار اثبات آن بر عهدهٔ اوست (مادهٔ ۱۹۷ ق.آ.د.م و مادهٔ ۱۲۵۷ قانون مدنی، ق.م).

ثالثاً ـ در خصوص ادعای عدم پرداخت:

ریاست محترم دادگاه، خواهان مدعی است خوانده «تا یوم جاری اقدامی نسبت به پرداخت حتی یک ریال» نکرده است. این ادعا با محتویات پرونده‌های اجرایی مغایر است.

پیش از تقدیم دادخواست حاضر، شعبهٔ هفتم اجرای احکام مجتمع قضایی نیلگون آبنوسان در پروندهٔ کلاسهٔ ۹۸۰۹۹۷۰۳۵۴۲۰۶۸۱۵، با ابلاغیهٔ الکترونیکی شمارهٔ ۱۴۰۲۵۴۲۰۰۰۱۷۴۳۸۰۶۲ مورخ ۱۴۰۲/۰۶/۱۶ به موکل اعلام کرده است: «در راستای اجرای حکم - جهت برداشت مبلغ ۸۷۰/۰۰۰/۰۰۰ ریال از حساب شما نزد بانک پ. ر. اقدام شد» (پیوست شماره ۴).

در تاریخ ۱۴۰۳/۰۳/۱۳ نیز مبلغ ۳/۴۰۵/۳۱۸/۷۶۰ ریال در همان شعبه و بابت همان پرونده به حساب سپردهٔ دادگستری واریز شده است (پیوست شماره ۵). در پروندهٔ دادنامهٔ پیشین خسارت تأخیر تأدیه هم مبلغ ۶۲۷/۱۸۴/۳۹۳ ریال در تاریخ ۱۴۰۳/۰۶/۱۰ بابت پروندهٔ کلاسهٔ ۱۴۰۲۵۴۸۶۰۰۰۰۰۵۸۱۷۳ به حساب سپردهٔ دادگستری واریز شده است (پیوست شماره ۶). حسب اظهار موکل، این واریزها از جانب ایشان انجام شده است.

رابعاً ـ اثر پرداخت‌ها بر دورهٔ مطالبه:

ولو بر فرض قابلیت استماع دعوا، خسارت موضوع مادهٔ ۵۲۲ ق.آ.د.م ناظر به دورهٔ امتناع از پرداخت است و تا هنگام پرداخت محاسبه می‌شود. رأی وحدت رویهٔ شمارهٔ ۸۵۰ مورخ ۱۴۰۳/۰۵/۱۶ هیئت عمومی دیوان عالی کشور نیز مبنای محاسبه را «حاصل تقسیم عدد شاخص در زمان تأدیه بر عدد شاخص در زمان سررسید ضرب در مبلغ اصل دین» دانسته است. پس با هر پرداخت، محاسبهٔ خسارت نسبت به همان مبلغ از تاریخ پرداخت متوقف می‌شود. مطالبهٔ خسارت «تا یوم الوصول» بر کل مبلغ، بدون کسر وجوه برداشت‌شده و تودیع‌شده، وجه قانونی ندارد. حسب اظهار موکل، با این پرداخت‌ها محکوم‌به پروندهٔ اصلی تسویه شده است و تاریخ و میزان آن با استعلام از شعبهٔ اجرای احکام قابل احراز است (بند ۱ درخواست‌ها).

خامساً ـ در خصوص همپوشانی دورهٔ مطالبه:

ولو بر فرض قابلیت استماع دعوا، دادنامهٔ پیشین خسارت را «لغایت تیر ماه ۱۴۰۲» محاسبه کرده است (پیوست شماره ۳). خواهان اما مطالبه در دعوای حاضر را از «اول تیر ماه ۱۴۰۲» آغاز کرده است. محاسبهٔ دوبارهٔ هر بخش از دوره‌ای که پیش‌تر مورد حکم قرار گرفته، مطالبهٔ مضاعف همان خسارت است و پذیرفته نیست.

سادساً ـ در خصوص مبلغ مبنای محاسبه:

خواهان مبنای محاسبه را مبلغ ۳/۸۰۶/۲۴۳/۱۷۵ ریال «با احتساب خسارات دادرسی» توصیف کرده است. در دادنامهٔ مورخ ۱۴۰۰/۰۵/۲۶ اما مبلغ ۷/۶۱۲/۴۸۶/۳۵۰ ریال «به نحو تساوی» و خسارات دادرسی به‌طور جداگانه مورد حکم قرار گرفته است (پیوست شماره ۱). پس رقم ۳/۸۰۶/۲۴۳/۱۷۵ ریال نصف اصل محکوم‌به است و خسارات دادرسی را در بر ندارد. ولو بر فرض استحقاق، به شرح رأی وحدت رویهٔ یادشده در بند رابعاً، تنها «مبلغ اصل دین»، آن هم پس از کسر وجوه پرداختی، مبنای محاسبه است و خسارات دادرسی در این مبنا جایی ندارد.

سابعاً ـ در خصوص استناد خواهان به دعوای اعسار:

طرح دعوای اعسار، استفاده از حقی قانونی است. نتیجهٔ آن دعوا به خودی خود نه دورهٔ ادعایی خسارت را ثابت می‌کند و نه وجوهی را که در اجرای احکام برداشت یا تودیع شده است بی‌اثر می‌سازد.

ثامناً ـ در خصوص خواستهٔ خسارات دادرسی «با جلب نظر کارشناس»:

این خواسته تابع خواستهٔ اصلی است و با بطلان آن موضوعی ندارد. افزون بر این، خسارات دادرسی به شرح مادهٔ ۵۱۹ ق.آ.د.م عبارت است از هزینهٔ دادرسی، حق‌الوکالهٔ وکیل و هزینه‌هایی که مستقیماً به دادرسی مربوط است. این هزینه‌ها با اسناد پرداخت و تعرفه‌های قانونی احراز می‌شوند و امری فنی نیستند که ارجاع به کارشناس را لازم سازند.

ج) درخواست‌ها؛

۱_ استعلام از شعبهٔ هفتم اجرای احکام مجتمع قضایی نیلگون آبنوسان، در پروندهٔ کلاسهٔ ۹۸۰۹۹۷۰۳۵۴۲۰۶۸۱۵ (بایگانی ۰۲۰۰۶۴۳) و پروندهٔ کلاسهٔ ۱۴۰۲۵۴۸۶۰۰۰۰۰۵۸۱۷۳ (بایگانی ۰۳۰۰۶۵۷)، دربارهٔ مبالغ برداشت‌شده از حساب موکل و وجوه تودیع‌شده، تاریخ هر یک، نحوهٔ احتساب آن‌ها و تاریخ تسویهٔ محکوم‌به.

۲_ استعلام از شعبهٔ ۲۷ دادگاه عمومی حقوقی مجتمع قضایی نیلگون آبنوسان دربارهٔ قطعیت دادنامهٔ شمارهٔ ۱۴۰۲۵۴۷۱۰۰۰۳۲۸۴۶۷۰ مورخ ۱۴۰۲/۰۶/۱۷، به‌ویژه بخش حکم بر بی‌حقی خواهان نسبت به مازاد.

۳_ در فرض ورود به ماهیت، و تنها در صورتی که پاسخ استعلامات برای تعیین تاریخ و مبلغ هر پرداخت کافی نباشد، ارجاع امر به کارشناس رسمی دادگستری در رشتهٔ حسابداری برای تطبیق پرداخت‌ها با دورهٔ ادعایی.

حق ارائهٔ اسناد و مستندات تکمیلی تا ختم دادرسی برای موکل محفوظ است.

فلذا با عنایت به مراتب معروضه، و از آنجا که خسارت تأخیر تأدیهٔ همین محکوم‌به پیش‌تر میان همین اصحاب رسیدگی و نسبت به مازاد حکم بر بی‌حقی صادر شده و ادعای عدم پرداخت با محتویات پرونده‌های اجرایی مغایر است، صدور آرای ذیل مقتضی و مورد تقاضا می‌باشد:

اولاً، صدور قرار رد دعوای خواهان به جهت اعتبار امر مختومه، مستند به بند ۶ مادهٔ ۸۴ و مادهٔ ۸۹ ق.آ.د.م؛

ثانیاً، در فرض ورود به ماهیت، صدور حکم بر بطلان دعوای خواهان نسبت به خواستهٔ خسارت تأخیر تأدیه، مستند به مادهٔ ۱۹۷ ق.آ.د.م و مادهٔ ۱۲۵۷ ق.م؛

ثالثاً، صدور حکم بر بطلان دعوای خواهان نسبت به خواستهٔ خسارات دادرسی، به تبع خواستهٔ اصلی.

با احترام

ن. ط.، وکیل دادگستری

پروانهٔ شمارهٔ ۳۸۲۷۶، کانون وکلای دادگستری ...

نشانی و تلفن دفتر: ...

تاریخ: ۱۴۰۴/۰۸/۰۸

پیوست‌ها:

۱_ تصویر دادنامهٔ مورخ ۱۴۰۰/۰۵/۲۶ شعبهٔ ۲۷ دادگاه عمومی حقوقی مجتمع قضایی نیلگون آبنوسان در پروندهٔ کلاسهٔ ۹۸۰۹۹۷۰۳۵۴۲۰۶۸۱۵

۲_ تصویر دادخواست پیشین خواهان، تقدیمی مورخ ۱۴۰۱/۱۲/۲۷ به کد رهگیری ۱۴۰۱۳۱۷۰۵۸۲۹۴۳۱۶ (پروندهٔ کلاسهٔ ۱۴۰۲۵۴۸۶۰۰۰۰۰۵۸۱۷۳)

۳_ تصویر دادنامهٔ شمارهٔ ۱۴۰۲۵۴۷۱۰۰۰۳۲۸۴۶۷۰ مورخ ۱۴۰۲/۰۶/۱۷ شعبهٔ ۲۷ دادگاه عمومی حقوقی مجتمع قضایی نیلگون آبنوسان

۴_ تصویر ابلاغیهٔ الکترونیکی شمارهٔ ۱۴۰۲۵۴۲۰۰۰۱۷۴۳۸۰۶۲ مورخ ۱۴۰۲/۰۶/۱۶ شعبهٔ هفتم اجرای احکام مجتمع قضایی نیلگون آبنوسان

۵_ تصویر رسید پرداخت به حساب سپردهٔ دادگستری به مبلغ ۳/۴۰۵/۳۱۸/۷۶۰ ریال مورخ ۱۴۰۳/۰۳/۱۳ بابت پروندهٔ کلاسهٔ ۹۸۰۹۹۷۰۳۵۴۲۰۶۸۱۵

۶_ تصویر رسید پرداخت به حساب سپردهٔ دادگستری به مبلغ ۶۲۷/۱۸۴/۳۹۳ ریال مورخ ۱۴۰۳/۰۶/۱۰ بابت پروندهٔ کلاسهٔ ۱۴۰۲۵۴۸۶۰۰۰۰۰۵۸۱۷۳ و برگ نوبت مراجعه

پایانِ نمونه · تولیدِ مستقیمِ هوشِ حقوقیِ لِکسیر، بدونِ دخالتِ انسان · همهٔ نام‌ها، اعداد، تاریخ‌ها و مکان‌ها فرضی است.

→ بازگشت به همهٔ نمونه‌ها